หน้าที่ของ...คนรอ

posted on 24 Jun 2011 22:43 by seangjun

เวลาของคน..ที่รอ กับคนที่ขอให้รอ..ไม่เท่ากัน การรอคอย จะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อสิ่งที่ให้รอ มีคุณค่าพอที่จะรอ หาไม่แล้วอาจจะแค่เพียง เป็นการรั้งความเจ็บที่จะมาถึงตนในหัวใจ

ซึ่งการจากลามันมีเหตุและผลอยู่ในตัวของมันเอง  ซึ่งอาจจะเป็นเสี้ยวหนึ่งของความรักที่ทุกคนต้องเคยเจอ อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

การจากลาอาจจะเป็นเพียงบันไดขั้นหนึ่ง ที่ทำให้เห็นคุณค่าของการรอคอย และรางวัลของการรอคอยก็คือการได้พบและเจอ ในสิ่งที่ได้เฝ้ารอหรือมาเติมเต็ม บางสิ่งที่เคยขาดหายไป..ในอดีต

หน้าที่..ของคนรอ..ทำได้แค่เพียงส่งผ่านความห่วงใยไปตามสายลม
หวังให้สายลมพัดพาไปยังปลายทาง
เผื่อสักวันเขาคนนั้น ได้มายืนอยู่ใน..สายลมเดียวกัน


หน้าที่..ของคนรอ..เฝ้านับเดือน ..นับวันเวลา
เพื่อให้ทุกอย่างที่ห่างไกล ค่อยๆเข้ามาใกล้ๆหัวใจ จนสัมผัสได้ถึงอุ่นไอแห่ง..รักและห่วงหา

หน้าที่ของคนรอ..ก็คงทำได้แค่เพียง รอคอย..ความหวังหนึ่ง
ที่จะเป็นจริงเมื่อไรก็ยังไม่แน่ชัด แต่ก็ขอรอด้วยใจที่..มั่นคง
ดั่งสุริยันรอจันทราเช่นทุกวัน ที่รอคอยการมาพบกันแม้เพียงเสี้ยววินาที..ก็อิ่มเอมสุขใจ


ทว่าเมื่อช่วงเวลาแห่งการพลัดพรากและลาจากได้เข้ามาเยือน ไม่ช้าหรือเร็วสิ่งที่ทำได้คงมีเพียงการมีความสุขและให้คุณค่ากับสิ่งที่ยังมีอยู่ในทุกๆลมหายใจ เก็บทุกสิ่งดีๆ เก็บทุกๆความผูกพัน เก็บทุกๆความรู้สึกและความรักที่มอบให้ซึ่งกันและกัน ไว้ที่ตรงนั้น..ที่ฉันรอเธอ

ซึ่งต้องเข้าใจและยอมรับว่า การลาจากและพลัดพราก มันคือองค์ประกอบส่วนหนึ่งในกระบวนการที่ทำให้การได้รักและรู้จักใครสักคนจบครบสมบูรณ์แบบ

กาลเวลาทำให้หลายๆสิ่งผันแปรไปตามการเคลื่ยนไหวของมัน ไม่เว้นแม้แต่จิตใจของคนก็ย่อมมี
การเปลื่ยนแปลงเช่นเดียวกับทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ และก็มีบางครั้งที่ความห่างไกล เข้ามาเป็นตัวแปรในจิตใจและความรู้สึกของคนนั้นๆ

ทั้งยังไม่สามารถบอกได้ว่าการเปลื่ยนแปลงของใครบางคน อะไรบางสิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไร แต่กาลเวลาสามารถบอกได้ดีกว่าทุกสิ่งใดๆในโลก เพราะเวลาคือ กุญแจไขปริศนาแห่งการจากลาและพลัดพรากเพื่อที่จะตอกย้ำกระบวนการลาจาก ให้สมบูรณ์แบบอย่าง..ถาวรและตลอดกาล

บางครั้งการทำหน้าที่ขอคนรอ ก็จำเป็นในบางที อาจจะเป็นการรออย่างไร้จุดหมาย
อาจจะเป็นการรอที่เนิ่นนานก็คงได้แต่หวังอยู่ภายในใจลึกๆ ให้สิ่งที่กาลเวลาได้เคยนำจากไป
หวนนำกุญแจกลับมาไขคืนสู่หัวใจอีกครั้ง แม้จะเป็นได้แค่เพียงความหวัง...ก็ยังดี

“การจากลาทำให้เห็นคุณค่าของ..ใครบางคน ซึ่งคุณค่าของใครบางคนย่อมมีผลต่อหน้าที่ของ..คนรอ”

ว่านจันทร์

ไร้จุดหมาย...

posted on 19 Mar 2010 18:22 by seangjun

                                              เดียวดายกลางสายลม

                                                            

                                        นาฬิกาทราย ที่คู่รักหลายๆคู่ ต่างมอบให้กัน     

เพื่อแสดงให้เห็นว่า    เวลาทุกๆวินาทีมีค่ามากมายสักเพียงใด

แต่สำหรับฉันแล้ว หากตั้งนาฬิกาทรายไว้...

ด้านล่างที่เม็ดทรายต่างร่วงลงมา เพิ่มขึ้นๆ  มันคือข้าพเจ้า

เพราะความรักมันเพิ่มมากขึ้น ทุกวัน  

แต่สำหรับเธอมันเป็นด้านบน   เม็ดทราย หรือความรักลดน้อยลงทุกที

สิ่งเดียวกันนั่นคือนาฬิกาทราย แต่กลับมองเห็นเป็นคนละอย่าง

รักของเรานั้นมันสวนทางกลับกัน....

ถึงเวลาแล้วล่ะ...ที่เราจะต้องจับนาฬิกาทรายตั้งไว้ในแนวนอน

เวลาความรักมันจะได้หยุดเพิ่มขึ้น-และลดลง สักที...


อย่างไรก็ตามในตอนนี้ ไม่ว่าเธอจะคิดถึงกันบ้างหรือเปล่า

ต่อให้เหงา...เหงาจนจับหัวใจ

แต่รู้ไหม..ว่าไม่เคยให้ใครแทนที่เธอ..............

รักที่ยังไม่พร้อม

posted on 28 Oct 2009 04:13 by seangjun

"ยัง ไม่ พร้อม"

อย่าถามว่าทำเพื่ออะไร

แม้ว่าการแต่งงานจะเป็นฉากที่มีรสหวานที่สุดในหนัง

หรือละครรักโรแมนติกหลาย ๆ เรื่อง

แต่ว่า...ในความเป็นจริงแล้ว

เรื่องนี้กลับเป็นเรื่องละเอียดอ่อน

และมีรส  ขม  สำหรับคนรักกันหลายคู่

 

เมื่อรักหมายถึงห่วงใย  

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

เมื่อคนใดคนหนึ่งอยากจะแต่งงาน

แต่อีกคนยังรู้สึกว่ายังไม่พร้อม

สถานการณ์แบบนี้มักจะทำให้แต่ละฝ่ายคิดไปต่าง ๆ นานา

จนไปด้วยกันไม่รอดในที่สุด

บางทีการมีลมหายใจ

 

รักแท้มันคืออะไร

 

 

"ยั ง ตั้ ง ตั ว ไ ม่ ไ ด้ เ ล ย"

 

คนที่ไม่พร้อมใสหรับการแต่งงานส่วนใหญ่

มักจะอ้างเหตุผลเรื่องฐานะ

เรื่องการสร้างเนื้อสร้างตัวแบบนี้

ทั้งที่การแต่งงานกับการตั้งตัวได้นั้นมันเป็นคนละเรื่องกัน

และเรื่องสำคัญ ๆ ในชีวิตคนเรานั้นมักจะผ่านเข้ามา

และจากไปโดยไม่รอให้เราตั้งตัวได้ก่อนเสมอ

ความรักบางครั้งไม่ต้องใช้เหตุผล

 

 

 

in my heart

ค  ว  าม  รั  ก

 

หนึ่งในเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง

ในชีวิตคนเราก็เช่นเดียวกัน

โดยส่วนตัวแล้วคิดว่า

การรอให้ทุกอย่างพร้อมก่อน

แล้วค่อยลงมือทำนั้น

เป็นการรอคอยแบบปลายเปิด

คือ  ไม่รู้ว่าจุดสิ้นสุดอยู่ที่ใด

หรือมีจุดที่ว่านั้นอยู่หรือไม่

 

ความรักนี่มันก็แปลกดีนะ

ค  ว  า  ม  รั  ก

 

หนึ่งในเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง

ในชีวิตคนเราก็เช่นเดียวกัน

โดยส่วนตัวแล้วคิดว่า

การรอให้ทุกอย่างพร้อมก่อน

แล้วค่อยลงมือทำนั้น

เป็นการรอคอยแบบปลายเปิด

คือ  ไม่รู้ว่าจุดสิ้นสุดอยู่ที่ใด

หรือมีจุดที่ว่านั้นอยู่หรือไม่

คำถามที่สำคัญของการตัดสินใจแต่งงาน

จึงไม่ควรถูกนำไปผูกกับการรอให้เราตั้งตัวได้

หรือคอยให้ทุกสิ่งทุกอย่างพร้อม

มีคำถามบางคำถามที่สำคัญยิ่งกว่านั้น

 

หลายปีก่อนท่านเจ้าอาวาสวัดป่าทางภาคใต้

ลงมือควบคุมการก่อสร้าง

ศาลาการเปรียญหลังใหม่ด้วยตัวท่านเอง

มีอุปสรรคเกิดขึ้นมากมาย 

ทำให้กำหนดการสร้างล่าช้าออกไปเรื่อย ๆ

จนกระทั่งวันเข้าพรรษา 

พระภิกษุต้องวางมือจากงานทั้งปวง

เพื่ออุทิศเวลาให้กับการภาวนากรรมฐาน

ท่านเจ้าอาวาสจึงสั่งให้ช่างก่อสร้าง

และคนงานทุกคนกลับบ้าน

พักการสร้างศาลาเอาไว้เท่านี้ก่อน

ยามนี้ความสงบในวัดของท่าน  คือ  สิ่งที่สำคัญที่สุด

พรรษานั้น  ฆราวาสคนหนึ่งเข้ามาเห็นศาลา

ที่ถูกสร้างค้างไว้หลังนี้

จึงเรียนถามท่านเจ้าอาวาสว่า

ศาลาหลังนี้จะแล้วเสร็จเมื่อใด

ศาลาหลังนี้สร้างเสร็จแล้ว"  ท่านเจ้าอาวาสตอบ

พร้อมกับเงยหน้ามองศาลาหลังนั้น

ราวกับมองประติมากรรมชิ้นเอก.....

ฆราวาสคนนั้น  มองท่านเจ้าอาวาสอย่าฉงนในแววตา

"เท่าที่ทำแล้ว...ก็เสร็จแล้ว"

ท่านเจ้าอาวาสยืนยันคำตอบเดิม

เราได้อะไรจากเรื่องนี้....

หนึ่ง...นี่เป็นวิธีคิดเพียงวิธีเดียวเท่านั้น

ที่จะทำให้พระภิกษุละจากความไม่พร้อมทั้งปวง

เพื่อเข้าสู่การบำเพ็ญตนตลอดพรรษา

สอง...ถ้ารอให้ศาลาการเปรียญแล้วเสร็จ

พรรษานั้นก็คงผ่านไป

โดยที่ท่านเจ้าอาวาสไม่มีโอกาสได้วิปัสสนาเลย

วันแต่งงานก็เหมือนวันออกพรรษา

คือ  ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราพร้อมหรือไม่

แต่ขึ้นอยู่กับว่ามันถึงเวลาแล้วหรือยัง

 

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเวลานั้นได้มาถึงแล้ว

ลองตอบคำถามต่อไปนี้พร้อม ๆ กับคนที่เรารัก

1.  เวลาที่อยู่กับคนรักแล้วมีความสุขไหม ?

2.  อยากจะอยู่กับเขาหรือเธอเพียงคนเดียว

ไปตลอดชีวิตหรือไม่ ?

หากสองคนตอบสนองคำถามนี้ว่า  ใช่  เช่นเดียวกัน

นั่นมากกว่าความพร้อมใดสำหรับการแต่งงาน

แ  ต่  อ  ย่  า  ลื  ม  ว่  า  .....

สิ่งที่สำคัญมักจะผ่านเข้ามาในชีวิต

โดยไม่รอให้เราพร้อม

หรือตั้งตัวได้ก่อน

เหมือนตอนที่มันจากไป

ค  ว  า  ม  รั  ก ......

ก็เช่นเดียวกัน

 

 

 

จากวินาทีนี้เป็นต้นไป

                                           

                   

 

บางครั้งก็เป็น..เรื่องแปลก ในความสัมพันธ์ของคน..สองคน ความผูกพันยิ่งใกล้ แต่กับความเข้าใจเหมือนยิ่งห่าง หลายๆคนอาจเคยพยายามค้นคว้า หาคำตอบ ว่าเพราะอะไร เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น แต่คำถามก็ยังคงเป็นคำถามเรื่อยมา จนวันสุดท้าย..มาถึง

ฉันอาจจะเป็น..แค่คนหนึ่งใจ ที่รู้ดีกับหนทาง..ของใจ
ฉันอาจจะเป็น..แค่คนหนึ่งใจ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีพอ..เหมือนใคร
และ ฉันก็รู้ดีว่า..ควรอยู่กับความเป็นจริง ในสิ่งที่เป็น..มากกว่า

เธออาจจะเป็น..แค่คนหนึ่งคน ที่ต้องการให้คนที่รัก..เข้าใจเธอ
เธออาจจะเป็น..แค่คนหนึ่งคน ที่หวังดีให้ชั้นเป็น..เหมือนใคร
และ เธอก็ยังคงอยู่ตรงนั้น แต่กับฉัน กับรู้สึกว่ามันช่างเหมือนไกล..แสนไกล..ที่จะ..เป็นจริง


ซึ่งสัญญาทางหัวใจที่เคยมอบให้กันและกัน ถ้ามันเป็นเพียงแค่คำพูด โดยไม่เคยมีการกระทำ ที่ตอบรับมาให้อีกคนรู้สึกว่า คำว่า รัก ที่มอบให้ไปนั้นมันจริง ย่อมกลายเป็นการสร้างความเจ็บปวดให้อีกคน อย่าง...มากมาย

บางสิ่งที่ทำของเธอหนึ่งคน..อาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรยังคงรักษา คำว่า รัก..ได้ดี
บางสิ่งที่ทำของเธอหนึ่งคน..อาจจะมองแค่นั้นเอง ไม่เคยคิดอะไร..เป็นอื่น
และบางสิ่งที่ทำของเธอหนึ่งคน..อาจจะดูเหมือนเข้าไม่ถึง หัวใจของคนที่เธอ เคยบอก..รัก


บางอย่างของฉันหนึ่งใจ..อาจจะพยายามหาคำตอบว่า เธอยังรักษา คำว่า..รัก ของเรา..ได้แค่ไหน
บางอย่างของฉันหนึ่งใจ..อาจจะผิดเอง ที่มองงต่างมุมในความรักที่..เธอให้มา
และบางอย่างของฉันหนึ่งใจ..อาจจะต้องกลับมาทบทวน ในคำว่า..รัก ที่มอบให้..เธอไป

ความอดทน..ไม่เคยเดินเคียงคู่กับความรักได้ตลอด หากแต่เป็น..ความเข้าใจ ต่างหาก ที่ต้องใช้ให้เป็นและเข้าให้ถึงหัวใจของคำว่า..ความเข้าใจ หากไม่แล้ว ทุกๆอย่าง ทุกๆความรู้สึกในรัก จะค่อยๆหมดลงด้วยตัวของมันเอง ซึ่ง คำว่า..เราเข้ากันไม่ได้ จะเข้ามาแทนที่โดย..ปริยาย

ซึ่งคนที่รักกันจริงด้วย..หัวใจ ที่ไม่ใช่รักอย่างเป็น..หน้าที่นั้น จะสามารถสัมผัสเข้าถึง ใจของอีกคนได้โดยธรรมชาติของความรัก รู้ได้ด้วยหัวใจว่าสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่นั้น หรืออะไรหลายๆสิ่ง ที่ทำอยู่นั้น อีกคนจะคิดอย่างไร โดยที่ไม่จำเป็นที่ต้องใช้ความชำนาญหรือเรียนรู้เลยสักนิด เพียงแค่ใช้หัวใจสัมผัสคำว่า..รัก และ..ใจเธอใจฉัน

เพราะสิ่งสำคัญสำหรับคนที่รักกันคือ อันดับความสำคัญ คนที่สำคัญที่สุดของหัวใจ ย่อมต้องอยู่ในอันดับต้นๆ แต่ถ้าการกระทำอะไรบางอย่าง หรือ อะไรๆอีกหลายสิ่ง คนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนสำคัญนั้น ไม่สามารถสัมผัส คำว่า..รัก จากการกระทำของอีกคน มันจะยังเรียกว่า คนที่รักกัน และ เป็นคนสำคัญ..ได้เช่นไร


สุดท้ายเมื่อความเคลือบแคลง สงสัย เกิดขึ้นในหัวใจของอีกคนนานวันไป สุดท้ายคำว่า..รัก ก็ไม่ต่างอะไรกับคำว่า..เจ็บทั้งหัวใจ

ท้ายที่สุดก็คงไม่พ้น คำว่า.เราเข้ากันไม่ได้
ท้ายที่สุดก็คงไม่พ้น คำว่า..เราสิ้นสุดกัน..เพียงเท่านี้
และท้ายที่สุดของ บางคนอาจจะ ไม่เหลือเวลาดีๆ ในหัวใจให้คิดถึงเลย..สักครั้ง


เมื่อยังไม่พบกันที่ครึ่งทางหัวใจ สุดท้ายก็คงต้องสิ้นสุดลงสักวัน การเลิกลากันไม่ใช่..เรื่องยาก หากแต่เรื่องที่ยากที่สุด..ของคนสองคน คือ ทำอย่างไร ให้เรากลับมาเป็นเหมือน..เช่นเคย

“บางสิ่งจากไปแล้วอาจจะ กลับมาได้เพราะ..ยังผูกพัน
แต่บางอย่าง ถ้าจากไปเพราะหมดใจ ก็คงยากจะ..กลับมา”



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

" ที่รัก...I LOVE YOU ^-^..

posted on 09 Sep 2009 04:50 by seangjun

       lozocat          

     รัก..คือการค้นพบ   เป็นจุดจบเป็นทุกสิ่ง

     เป็นความฝัน เป็น ความจริง เป็นสุขล้ำ เมื่อ  แอบอิง

      แม้นยากยิ่งจะฝ่าฟัน..

                                           SUN   &   MOON

 

 

     รัก หากเกิดกับใคร สุขทุกข์ได  ไม่เคยนึกหวั่น 

    สร้างความหวังในใจพลันจะยากไร้ไม่สำคัญขอรักนั้นมาแนบใจ

    ฉันเมือมาพบเธอ  ใด้มาพบเจอ  ..                                                                         

 

                         

 

  ความรัก คงมั่น..     โปรดจงเชื่อใจ   ไม่อยากให้ฝัน  ของฉันต้อง มลาย.....

 

            

                                                      

 ฉันรู้ความรักยากอธิบาย แต่ความจริงมั่นคงมิหน่าย   ไม่แปรผันจาก....  เธอ

 

  โอ ....ความรัก ยากอธิบาย แต่ความรักจริง มั่นคงมิหน่าย ไม่แปรผันจาก ...เธอ....

 

เพียงเรามองตากันก็รู้ใจกันดี ว่าคือคนนี้ที่รอ คนที่ฟ้าให้มาเจอก็คือเธอ

อยากอยู่อย่างนี้ไปนาน และขอรักเพียงแค่....เธอ

 

  อยากลืมตาทุกๆเช้า แล้วเห็นเธอนอนอยู่ข้างกาย
อยากได้ยินเสียงหัวใจเธอเต้นข้างฉันทุกคืนเรื่อยไป
อยากร่วมทุกข์และร่วมสุข กับเธอจนถึงวันสุดท้าย
ขอฉันใช้หัวใจเดียวกับเธอได้ไหม......

ฉันไม่เคยรู้เลยจนเมื่อได้มองตาเธอ ฉันไม่เคยรู้เลยจนเมื่อเธอเข้ามาข้างกาย
ไม่นึกว่าจะพบคนที่มอบรักให้ฉันทั้งใจ ไม่ได้ฝันใช่ไหมที่เธออยู่ตรงนี้

       

ฉันไม่เคยรู้เลยว่าอยู่เพื่ออะไร ฉันไม่เคยรู็เลยว่าตื่นขึ้นมาทุกวันทำไม
ไม่เคยจะรู้ว่าวันที่ดีนั้นเป็นอย่างไร จนกระทั่งได้พบเธอ
เธอเติมความหมายที่หายไป

  

 

 ฉันไม่เคยรู้เลยจนเมื่อได้มองตาเธอ ฉันไม่เคยรู้เลยจนเมื่อเธอเข้ามาข้างกาย
ไม่นึกว่าจะพบคนที่มอบรักให้ฉันทั้งใจ ไม่ได้ฝันใช่ไหมที่เธออยู่ตรงนี้

 ไม่รู้จะพูดคำใด จะตรงความในใจเกินจะอธิบายเธอมีความหมายกับฉันเท่าไร
พรุ่งนี้ชีวิตฉันจะเดินต่อไปและมีจุดหมาย ได้มีเธอคนนี้ก็พอแล้ว.

  

 

                  ขอฉันใช้หัวใจเดียวกับเธอได้ไหม........

                                        ที่รัก........ฉัน..  รัก เธอ..

 

                                                           JA     &      WANN           MY LOVE YOU